Powrót do normalnego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu na prawdę bardzo często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak również uwzględnienia przekształceń, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie wyszukać się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W tak zaistniałych okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać przeciwnie.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych sposobów.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu zwykłym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także postanowienie sposobów radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę często wymaga czasu i dopasowania kolejnych działań do aktualnej sytuacji danej osoby.
W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymogów profesjonalistów a także indywidualnych sposobności uczestników. W trakcie takich pobytów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie sama terapia, ale również kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednakże efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji ważne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz założeń dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności oraz branie pod uwagę założeń wynikających z wcześniejszego leczenia.
Zobacz również: rehabilitacja społeczna.