W wieku szkolnym dziecko bardzo szybko rozwija swoje kwalifikacji ruchowe, niemniej jednak nie oznacza to, że każdy nowy wzorzec ruchu zostanie w tym samym momencie bardzo dobrze zapamiętany. W trakcie zajęć związanych ze sztukami walki pojawia się sporo sytuacji, w których powinno się połączyć słuchanie instrukcji z obserwacją i wykonaniem konkretnego ruchu. Aikido dla dzieci stosuje ćwiczenia wymagające między innymi zmiany kierunku, pracy nóg, utrzymywania stabilnej pozycji a także odpowiedniego ustawienia względem partnera.
Na początku ważniejsze od płynności jest zrozumienie podstaw. Dziecko może zatrzymywać się w połowie ćwiczenia, mylić kolejność ruchów lub wykonywać je zbyt szybko. Takie trudności pozwalają określić, które elementy wymagają dodatkowego powtórzenia. W praktyce nauka przebiega etapami, a przejście do bardziej złożonych czynności ma sens dopiero wtedy, gdy podstawowe ruchy są dla uczestnika czytelne.
Specyfika treningu zmienia się także w zależności od wieku. Młodsze dzieci mają zazwyczaj krótszy czas skupienia, dlatego bardzo długie powtarzanie jednego schematu może prowadzić do spadku uwagi. Z kolei starsi uczestnicy mogą pracować nad dokładniejszym wykonaniem poszczególnych elementów i nie gorzej rozumieć zależności między ruchem własnym a działaniem partnera. Sztuki walki dla dzieci nie powinny być zatem traktowane jako jednolita forma zajęć dla wszystkich grup wiekowych. Całkiem inaczej można organizować ćwiczenia dla rozpoczynających przedszkolaków, a całkiem inaczej dla dzieci, które mają już doświadczenie w aktywności fizycznej. Znaczenie moraz liczebność grupy. Przy większej liczbie osób prowadzącemu dużo trudniej obserwować każdy ruch, a uczestnicy muszą poświęcając własny czas pilnować swojej przestrzeni. W małej grupie łatwiej natomiast zauważyć drobne usterki i na bieżąco zmodyfikować sposób wykonywania ćwiczenia.
Istotnym elementem aikido jest praca w parach, która wprowadza dodatkową zależność między uczestnikami. Nie wystarczy znać swoją sekwencję ruchów. Trzeba jeszcze obserwować drugą osobę i dopasować tempo do jej działania. W sytuacji dzieci bywa to wymagające, ponieważ naturalnym odruchem jest przyspieszanie lub wykonywanie ruchu z większą siłą, gdy pojawia się emocjonująca sytuacja. W trakcie edukacji potrzebne jest więc stopniowe oswajanie z zasadą testom ruchu. Ćwiczenia mogą być upraszczane, wykonywane wolniej lub dzielone na krótsze fragmenty. Dopiero później można łączyć je całkowicieejsze sekwencje. Takie podejście daje możliwość również wychwycić sytuacje, w których dziecko zna teorię, niemniej jednak ma trudność z zastosowaniem jej w praktyce. Różnica między pokazaniem ruchu a samodzielnym wykonaniem na prawdę bardzo często staje się widoczna dopiero w trakcie ćwiczenia z partnerem.
Na treningach dzieci uczą się również funkcjonowania w określonych ramach. Początek ćwiczenia następuje po odpowiednim sygnale, pozycję powinno się zmodyfikować we odpowiednim momencie, a podczas pracy z innymi osobami trzeba zwracać uwagę na ich położenie. Te zasady mają znaczenie organizacyjne, ponieważ ograniczają chaos, który łatwo pojawia się w grupie dzieci wykonujących różnorodne ruchy jednocześnie. W przypadku aikido dochodzi do tego nauka określonych możliwości poruszania się i wykonywania padów, których opanowanie wymaga systematycznego powtarzania. Oczywiście nie każdy uczestnik robi postępy w takim samym tempie. Jedni szybko przyswajają schematy, inni potrzebują większej liczby prób, zwłaszcza gdy nowe ćwiczenie wymaga połączenia kilku czynności. Przy wyborze zajęć z zakresu sztuk walki dla dzieci warto więc uwzględniać nie tylko samą dyscyplinę, lecz również wiek uczestników, poziom grupy, sposób prowadzenia ćwiczeń oraz oczekiwania stawiane osobom rozpoczynającym naukę.
Polecamy: sztuki walki Gdańsk.